Achter ene Voordeur

4. Peuter Fleur (2 jaar) Chronisch ziek en zwaar gehandicapt is ze. Achteraf gezien was ze al vanaf haar geboorte (verborgen) ziek, maar dat uitte zich toen nog niet. Totdat Fleur een enorme dip kreeg na de gebruikelijke vaccinaties. Het had ook na een gewone griep of zo kunnen gebeuren, gewoonlijk raakt een kind er wat verzwakt door maar heeft daar reserves voor. Fleur dus niet. Zo kan dat gaan met een energie-stofwisselingsziekte achter de schermen. Deze (allereerste) laffe aanval te boven komen is haar toen niet echt meer gelukt. Bizar is dat zij daarna een stuk van haar ontwikkeling moest inleveren. Wat is het moeilijk om dat bij dat lieve kind te zien gebeuren. Ze zei bijvoorbeeld al papa en mama en dat ze uit bed wilde. Maar dat is weg. En ingewikkelde zorg is het nu geworden. Afwisselend laten zitten (in de rolstoel), en liggen (op ligorthese) om spasticiteit te temperen. Haar ouders brengen haar ter ontlasting nu een dag in de week naar een (antroposofisch) medisch-kinderdagv...

3. Water en vuur In z’n rotan stoel zat de oude man uiteindelijk vaak voor zich uit te staren, handen gevouwen. Bad hij? Waarschijnlijk niet. Er was gedraai met de duimen, in het hoofd rimpels. Van bidden ontspan je juist beweren ingewijden, daar was zo te zien bij hem geen sprake van. En was hij wel gelovig..? Een rooie, een socialist gelovig? Onmogelijk, vond de omringende katholieke boeren dorpsgemeenschap. De bijbel? Hij las liever cowboy-boeken die z’n kleinzoon wekelijks voor hem haalde in de dorpsbibliotheek. En nog erger.., was hij zelfs een socialistische republikein? Koninklijk huis? Als dat ter sprake kwam dan luisterde hij hoofdschuddend met een spottend glimlachje. Voor iemand van in de tachtig zag de oude man er nog goed uit. En hij was nog sterk ook. Waarschijnlijk was dat te danken aan al dat buitenwerk vroeger op de landerijen. Als dagloner gras maaien met de zeis, met de hand hooien en watergangen schoon houden. Het in stand houden van eeuwen eerder ontgonnen pold...